Voor wie
In de Berghut is er ook plek voor kinderen, jongeren en volwassenen met een licht tot matige verstandelijke beperking.
Wanneer je hoofd vol zit met vragen, gevoelens of gedachten waar je geen grip op krijgt. Wanneer je bang, boos of verdrietig bent door dingen die zijn gebeurd en het lastig is om te begrijpen wat er vanbinnen speelt.
Soms zijn woorden moeilijk te vinden en laat gedrag meer zien dan taal. In de begeleiding nemen we de tijd om samen te kijken:
Wat gebeurt er eigenlijk? Wat betekent dit gedrag? En wat heb jij nodig om weer verder te kunnen?
Ik luister naar jouw verhaal en sluit aan bij jouw tempo. Met behulp van praten, doen, ervaren en verbeelden ontstaat stap voor stap meer rust, duidelijkheid en vertrouwen.
Voor ouders en verzorgers
Als ouder of verzorger van een kind, jongere of volwassene met een verstandelijke beperking weet u hoe groot de impact van gebeurtenissen kan zijn op het dagelijks leven. Die impact is niet altijd direct zichtbaar of makkelijk onder woorden te brengen. Onrust, spanning, verdriet, boosheid of vermoeidheid kunnen zich uiten in gedrag dat moeilijk te begrijpen is.
In De Berghut kijk ik samen met u naar het geheel. Door systemische gesprekken leren we het kind of de jongere én de omgeving beter kennen. We staan stil bij wat iemand laat zien, wat er vanbinnen gebeurt en welke invloed gebeurtenissen en relaties hebben. Mijn ervaring met deze doelgroep helpt om gedrag te vertalen naar wat eronder ligt.
Juist wanneer u het even niet meer weet, denk ik graag met u mee. Samen zoeken we naar wat helpend is, zodat er weer meer overzicht, rust en verbinding kan ontstaan.
Samen onderweg in de Berghut
We starten met een intake, waarin we samen stilstaan bij wat er speelt en waar ondersteuning bij gewenst is. We nemen de tijd om te voelen of het past om samen op weg te gaan. Daarbij houden we rekening met wat iemand begrijpt, aankan en nodig heeft om zich veilig te voelen.
In de eerste sessies ligt de nadruk op het opbouwen van veiligheid en vertrouwen. We leren elkaar beter kennen en ik observeer wat het kind, de jongere of volwassene laat zien. Omdat woorden soms moeilijk te vinden zijn, kijken we vooral naar gedrag, reacties en signalen van het lichaam.
Daarnaast zijn er gesprekken met (pleeg)ouders, verzorgers of andere belangrijke betrokkenen. Samen verkennen we hoe het gezin en de omgeving eruitzien en welke invloed dit heeft op wat iemand laat zien en ervaart.
Door deze fase van rustig kijken, observeren en verkennen ontstaat stap voor stap meer duidelijkheid. Vanuit dit overzicht maken we samen een basisplan, waarin de hulpvraag, doelen en aandachtspunten concreet en begrijpelijk worden beschreven, afgestemd op het ontwikkelingsniveau en de draagkracht van de persoon én het systeem eromheen.
Tijdens het traject is er regelmatig afstemming met (pleeg)ouders, verzorgers of begeleiders. Na een aantal sessies staan we samen stil bij de voortgang:
Wat zien we? Wat helpt? En hoe gaan we verder?
Zo blijven we zorgvuldig aansluiten bij wat nodig is, met ruimte voor herhaling, structuur en bijstellen waar dat helpend is.
In de begeleiding maak ik veel gebruik van spel, beeld en ervaringsgerichte werkvormen. Niet alleen door te praten, maar vooral door te doen, te voelen en te verbeelden. Dit sluit goed aan bij mensen met een verstandelijke beperking en helpt om inzicht en rust te creëren wanneer taal alleen niet voldoende is.
Het doel is dat iemand zich stap voor stap veiliger en zekerder gaat voelen. Door samen te begrijpen wat gedrag betekent – van zichzelf én van de mensen om hen heen – ontstaat meer overzicht en voorspelbaarheid. Van daaruit kan (weer) verbinding groeien: met zichzelf en met de belangrijke anderen in het leven.